Osmanlı İmparatorluğu'nda, Batıdaki gibi soyadı kullanılmıyordu, yani Türklerin soylarından gelen bir adları yoktu. Sosyal ilişkilerde yalnız isimlerin kullanılması, devlet işlerinde ve sosyal hayatta karışıklıklara yol açıyor, isimlere eklenen lakaplarsa problemi çözmekten uzak kalıyordu.Soyadı günlük hayatın vazgeçilmez bir parçasıdır. insanlar ancak soyadı ile birbirlerinden ayırt edilebilirler.

Bunları gidermek için bazı yollar bulunmuştu. Örneğin, askerlerin adlarının yanına doğdukları yerin adı ekleniyormuş. Mustafa Kemal Selanik gibi. Ama bunlar, soyadının yerini kesinlikle tutamazdı. Toplum hayatındaki bu kargaşa, 21 Haziran 1934 yılında kabul edilen "Soyadı Kanunu" ile sona erdi. Bu kanun gereğince herkesin resmî bir soyadı olacaktı. Herkes gülünç ve ahlâka aykırı olmamak şartı ile istediği soyadını seçmekte serbestti. Aynı yıl içinde, Osmanlı sınıf yapısına ait Hoca , Paşa , Hazret gibi unvanların da kullanılması yasaklanmıştır.

Gazi Mustafa Kemal Paşa'ya, Atatürk soyadını millet vermiştir. Bu en büyük Türk, TBMM'nin kabul ettiği özel kanunla Atatürk soyadını almış ve milletle bir kez daha bütünleşmiştir.