Yeni Türk hükümeti düzenli bir ordu kurma hazırlığı içindeyken, batıda Yunanlılar, doğuda Ruslar'ın silâhlandırdığı Ermeniler, güneyde Ermeniler'le birlikte Fransızlar saldırı ve işgallere başlamış bulunuyorlardı. Türk ordusunun çekilmesiyle boş kalan Batum, Kars, Ardahan ve bu bölgedeki diğer bazı illerde Ermeniler Türkler'i yok etmek için katliam başlattılar. Güzel yapıları yıkıyor, insanları camilere doldurup ateşe veriyor, kuyulara doldurup üzerlerini kapatıyor, çocuklar, kadınlar ve yaşlılar samanlıklara dolduruluyor ve sonra yakılıyordu...

Bu durumda yeni Türk hükümeti 4 Haziran 1920 günü Ermeniler'e taarruz kararını aldı. Bu maksatla Kâzım Karabekir Paşa, Doğu Cephesi Kumandanlığı'na tâyin edildi. Karabekir Paşa ilk hamlede Sarıkamış'ı geri aldı. Ermeniler dört gün içinde bozguna uğratıldı ve dağıtıldı. Bundan sonra 29 Ekim günü Türk ordusu Kars'a girdi ve 1878'den beri Rus işgalinde bulunan vatanın bu bölümü kurtarılmış oldu.

Düzenli orduların kurulması devam ederken, yurdun işgale uğrayan yerlerinde halk direnişe geçmiş, ilk kurşunları sıkmış, Kuva-yı Millîye ya da Millî Kuvvetler'ini kurmuş bulunuyordu. İlk direniş İzmir'de Yunanlılar'a karşı oldu. Gazeteci Hasan Tahsin, karaya çıkan Yunan askerlerine, Konak Meydanı'nda ilk kurşunu sıktı. Bu ilk kurşun, Kurtuluş Savaşını başlatan bir kıvılcım, bir işaret oldu. Oracıkta şehit edilen Hasan Tahsin de zaten bu kıvılcımı tutuşturmak için canını seve seve feda ediyordu. Bundan sonra ilk silâhlı direniş Urfa'da oldu. Silâhlı Türk milisleri düşmanı burada iki gün oyaladılar. Ödemiş'e giren Yunanlılar da silâhla karşılandılar. Fakat bütün bu direnişler, düzenli bir orduya karşı dağınık ve küçük gruplar halinde olan Kuva-yı Millîye güçleriyle yapılıyordu. İşgaller Kuva-yı Millîye'nin her yerde doğmasına, büyümesine, güçlü bir şekilde teşkilâtlanmasına yol açtı.